<<< Krakowskie Kościoły Gotyckie >>>

Historia

Dominikanie przybyli do Krakowa z Bolonii w 1222 r. Sprowadził ich biskup Iwo Odrowąż, który oddał dominikanom kościół parafialny św. Trójcy, przenosząc parafię do kościoła Mariackiego. W 1223 roku kościół został konsekrowany. W 1250 roku przystąpiono do budowy obecnej świątyni. Od około XV wieku kościół był wiele razy przebudowywany. Kres świetności kościoła położył straszliwy pożar w 1850 roku. Wypaliło się całe wnętrze z wyjątkiem niektórych kaplic, runęło sklepienie nawy. Natychmiast po pożarze przystąpiono do kompleksowej restauracji świątyni. 12 lat po zakończeniu odbudowy kościół konsekrowano. Obecny kościół Dominikanów to ceglano-kamienna wysmukła trójnawowa bazylika z wydłużonym prezbiterium, zamkniętym ścianą prostą.

Kościół z zewnątrz

Kościół, który zachował się do naszych czasów jest wysmukłą ceglano - kamienną budowlą (gotyk). Został on obudowany kaplicami i elementami pochodzącymi z późniejszych okresów. Na uwagę zasługuje schodkowy szczyt nawy głównej kościoła.

Kościół wewnątrz

Kościół nie posiada wystroju gotyckiego. Znajdują się tu elementy pochodzące z późniejszych okresów. Krużganki są wykonane w stylu gotyckim. Znajdują się w nich liczne nagrobki i epitafia. W prezbiterium można zobaczyć brązową płytę z 1496 roku. Jej projektantem był Wit Stwosz. Przedstawia ona włoskiego pisarza i humanistę Filipa Kallimacha. W kościele, obok ołtarza pochowany jest książę Leszek Czarny, zmarły w roku 1288.

Elementy gotyckie kościoła:

- kościół jest strzelistą budowlą
- zbudowany został z cegły i kamienia (główna część)
- duże, wysokie okna zakończone ostrymi łukami
- krużganki klasztorne
- brązowa płyta z 1496 roku przedstawiająca Filipa Kallimacha (jej projektantem był Wit Stwosz)